باسلام خدمت سروران عزیزم واستون شعرزیبایی ازمارگوت بیگل گذاشتم
دلتنگی های آدمی را ، باد ترانه ای می خواند
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد
و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من...
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم دی 1391ساعت 23:57  توسط محمدهاشمی
|
